دسته اول
آنانی که وقتی هستند هستند ، وقتی که نیستند هم نیستند
عمده آدمها حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم میشوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.
دسته دوم
آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هم نیستند
مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی واگذاشتهاند. بیشخصیتاند و بیاعتبار. هرگز به چشم نمیآیند. مرده و زندهشان یکی است.
دسته سوم
آنانی که وقتی هستند هستند ، وقتی که نیستند هم هستند
آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را میگذارند. کسانی که همواره به خاطر ما میمانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.
دسته چهارم
آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هستند
شگفتانگیزترین آدمها در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوهاند که ما نمیتوانیم حضورشان را دریابیم، اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک میکنیم. باز میشناسیم. میفهمیم که آنان چه بودند. چه میگفتند و چه میخواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم. هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار میگیریم قفل بر زبانمان میزنند. اختیار از ما سلب میشود. سکوت میکنیم و غرقه در حضور آنان مست میشویم و درست در زمانی که میروند یادمان میآید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.
...اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است ( دکتر علی شریعتی )http://www.asheghoone.com
موفق باشید.یاعلی
ما از آن عاشق دلانیم که ز کس کینه نداریم / یک شهر دشمن و یک دوست نداریم
پس تو هم دوست بدار همراهانت را که سوغات خداوند هستند . . .
سلام
فکر می کنم بالاخره تونستم هدفم رو مشخص کنم. خدمت...
متاسفم و عذر میخوام که بنا به دلایلی نتونستم برای مدت خیلی طولانی، مطلب بنویسم.
اما حالا با اجازه دوستان میخوام یه کمی بحث رو عوض کنم و از سیاست درش بیارم. میخوام چیزایی رو بگم که خیلی بدرد خودم خورد.
البته اول اینو بگم که کسایی که تو زندگیشون همیشه شادن و مشکلی ندارن یا حداقل اگه شاد نیستن، غمگین هم نیستن، این مطلب به کارشون نمیاد. خودمونیم برای کساییه که عاشق شدن و پا خوردن... البته سوء تفاهم نشه، ما رو قاتی عاشقا نکنین ...!!!
هفت شهر عشق را عطار گشت ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم
و بازهم از دوست خوبم تشکر می کنم که وسیله ی هدایت من شد...
خوب مطلبی که میذارم بصورت لینک و در مورد شاد بودنه. میدونم خیلی ها تا همین جمله ی قبلی رو خوندن پنجره رو کلوز کردن چون ممکنه این حرفا خیلی تکراری باشه و شاید هر روز میشنون. اما خیلی جالبه، اینها برای من هم تکراری بود ولی وقتی خوب روی این جور حرفها فکر کردم، بدردم خورد.
سخنان پرزیدنت باراک اوباما درباره جشن نوروز:
امروزمیخواهم بهترین آرزوهای خود را به همه کسانی که نوروزرا در سرتاسر جهان
جشن می گیرند تقدیم کنم. این جشن، هم یک آیین باستانی و هم زمانی برای بازآفرینی است و امیدوارم که شما از این فرصت برای بودن در جمع دوستان و خانواده استفاده کنید.
من بویژه می خواهم به طور مستقیم با مردم و رهبران جمهوری اسلامی ایران صحبت کنم.
نوروز تنها بخشی از فرهنگ نام آور شماست. هنر، موسیقی، ادبیات و نوآوری شما جهان را به جامعه ای زیباتر و بهتر تبدیل کرده است.
اینجا، در ایالات متحده، دنیای خود ما هم در پرتو سهمی که آمریکاییان ایرانی تبار ادا کرده اند پربارتر شده است.
ما از تمدن بزرگ شما آگاهیم. دستاوردهای شما احترام ایالات متحده و جهان را برانگیخته است.
ولی برای مدتی نزدیک به سه دهه روابط میان دو کشور تیره بوده است.
جشن، یاد آوری برای نقاط مشترک بشریت است که همه ما را به هم پیوند می دهد.
از بسیاری جهات شما نیزمانند ما سال نو خود را همانگونه برگزار می کنید که ما جشن می گیریم.
با جمع شدن با دوستان و افراد خانواده، تبادل هدایا و داستانها و نگاه به آینده، با احساس تازه ای از امیدواری.
در بطن این جشن ها، نویدی برای یک روز بهتر، امیدی برای امنیت برای فرزندان ما نهفته است.
اینها برای پیشرفت جوامع ما و آشتی میان ملتها و خانواده های ما امیدواریهای مشترکند. اینها رویاهای مشترکند.
من میل دارم به روشنی با رهبران ایران سخن بگویم.
پس این فصلی برای آغازی نو است.
ما اختلافاتی جدی داریم که با گذشت زمان بر آنها افزوده شده است. دولت من اکنون به دیپلماسی متعهد است که طیف کاملی از مسائلی را که پیش روی ماست مورد بررسی قرار می دهد و در صدد ایجاد یک پیوند سازنده میان ایالات متحده، ایران و جامعه جهانی است. این فرایند با تهدید به پیش نمی رود. به جای آن ما خواستار برقراری ارتباطی صادقانه و مبتنی بر احترام متقابل هستیم.
شما نیز در برابر خود گزینه ای دارید. ایالات متحده مایل است که جمهوری اسلامی ایران بر جایگاه راستین خود در جامعه
بین الملل قرار بگیرد. شما دارای چنین حقی هستید اما این حق با مسئولیت های واقعی همراه است و به این جایگاه نه از راه ترور یا به کمک جنگ افزار، بلکه از طریق اقدامات مسالمت آمیز که نشان دهنده و معیار سنجش این بزرگی حقیقی ملت و تمدن ایران است می توان دست یافت.
بزرگی، توانایی برای ویران کردن نیست، نشان دادن توانایی شما برای ساختن و آفریدن است.
بنا براین، به مناسبت فرارسیدن سال نوی شما، مایلم شما؛ مردم و رهبران ایران بدانید که ما در جستجوی چگونه آینده ای هستیم. این آینده ای است تجدید شده میان مردم ما، و فرصتهای بزرگتری برای همکاری و تجارت.
این آینده ای است که در آن اختلافات دیرین برطرف شده اند، آینده ای که در آن، شما و همه همسایه هایتان و در بعد وسیع تر جهان؛ می توانیم در صلح و امنیت بهتری زندگی کنیم.
من می دانم که این منظور به آسانی تحقق پذیر نیست. کسانی هستند که اصرار دارند ما را بر اساس اختلافاتی که داریم معرفی کنند. اما شایسته است کلماتی را که سعدی سالیانی پیش سروده به یاد آوریم:
“بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند.”
فرارسیدن یک فصل نو، این انسانیت گرانبها را که همه ما در آن مشترکیم یکبار دیگر به ما یادآوری می کند که به روح متعالی توسل جسته و آغازی دوباره را بجوییم.
هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز.
متشکرم
منبع:http://lornews.wordpress.com
